اي كاش...
اي كاش خانه اي داشتيم در دلي
اي كاش دلي به نام من بود
اي كاش تو اين غربت شب كني همنفس من مي شد
اي كاش در اين روزگار كسي يار من بود
اي كاش سيگارم زود تموم نمي شد
اي كاش اين دل دست خودم بود
اي كاش اين شب سياه پاياني داشت...
+ نوشته شده در جمعه بیستم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 0:44 توسط صبا سلطانی
|
وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ