مهربانم...
با تو عهدی می بندم ناگسستنی...
فراموش نشدنی...
و ماندگار...
قلبم را به تو هدیه می دهم...
به تو که سرتا پای وجودت را ذره ذره دوست می دارم...
به تو که روحت را...
سرشتت را...
عصاره وجودت را می پرستم...
و به آن عمیقا عشق می ورزم...
ای عزیز ستودنی...
مهربان ماندنی...
نازنین خواستنی...
نفس صبایی...
بدان و آگاه باش که من تو را...
هیچ گاه،هیچ کجا...
هیچ لحظه ای...
تنهات نخواهم گذاشت...
و لحظه ای از تو غافل نخواهم گشت...
مطمئن باش...
تمام احساسات زیبای من عاقلانه و عاشقانه تقدیم به تو مهربانم...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۸۹ ساعت 20:8 توسط علیرضا کریمیان
|

وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ